الشيخ علي اكبر النهاوندي
152
العبقري الحسان في أحوال موالانا صاحب الزمان ( ع )
[ ادامه ردّ شبهه ] اين ناچيز گويد : ظاهرا مرادش از اين ظهور صاحب الامر كه وقتى ظهور كند ، به اندك زمانى دنيا خراب مىشود ؛ ظهور رجعتى آن بزرگوار باشد ، چنانكه مضمون اخبار بسيارى است كه براى همهء ائمّهء طاهرين ، رجوع و بازگشتى در دنياست ، و الّا اگر مرادش ظهور بعد از غيبت حاليّهء آن بزرگوار باشد ، با آيات و اخبار واردهء در رجعت و همچنين با امتداد سلطنت آل محمد عليهم السّلام در آن زمان منافات دارد ، كما لا يخفى على النّاقد البصير و المتتبّع الخبير . [ شبهه دوازدهم : عدم حكمت در غيبت ] 13 صبيحة بدان شبههء دوازدهم كه مخالفين ، نسبت به امامت ولىّ عصر - عجّل اللّه فرجه الشّريف - نمودهاند ، اين است : ما به غيبت مهدى در قول به امامتش بر شما اماميّه ، اعتراض مىكنيم به اينكه چون وجه حكمت غيبت او بر شما معلوم نشد ، قول به امامت او باطل گردد ، زيرا اگر امامت او صحيح بود ، وجه حكمت غيبتش هم بر شما معلوم مىشد . [ پاسخ به شبهه ] جواب اين شبهه بر چند وجه است : وجه اوّل : اينكه گفتيد ؛ وجه غيبت آن بزرگوار بر شما معلوم نشده ، صرف ادّعا و جزافگويى است ، چراكه وجوهى از حكمت غيبت آن حضرت بر ما معلوم شده ، از جمله خوفش از اعادى ، نبودن بيعت صاحب شوكتى بر گردنش و تزايل و تفارق اصلاب از نطف طيّبه . چنانچه هريك از اين وجوه ، مشروحا در دو صبيحهء سابق ، بيان گرديد ؛ معلوم شدن يك وجه از وجوه حكمت غيبت حضرت براى ما كافى است كه از اين شبههء شما